PEP
osoba zajmująca eksponowane stanowisko polityczne
PEP to osoba zajmująca eksponowane stanowisko polityczne, na przykład minister, poseł, sędzia Sądu Najwyższego albo ambasador.
Kogo ustawa uznaje za PEP
Ustawa AML wymienia grupy stanowisk, a nie konkretne nazwiska. Na liście są między innymi szefowie państw i rządów, ministrowie, wiceministrowie i sekretarze stanu, członkowie parlamentu, członkowie sądów najwyższych i trybunałów konstytucyjnych, członkowie zarządów banków centralnych, ambasadorowie i wyżsi oficerowie sił zbrojnych.
PEP to także członek zarządu lub rady nadzorczej spółki, w której Skarb Państwa albo inne państwowe osoby prawne mają ponad połowę akcji lub udziałów. To grupa, którą przy weryfikacji kontrahenta najłatwiej przeoczyć. Ustawa wyłącza za to stanowiska średniego i niższego szczebla.
Co wynika ze statusu PEP
Sam status nie jest zarzutem. Oznacza wyższe ryzyko korupcyjne i obowiązek wzmożonych środków dla instytucji obowiązanej: zgody kadry kierowniczej na współpracę, ustalenia źródła majątku i częstszego monitorowania transakcji. Instytucja może przyjąć od klienta pisemne oświadczenie, czy jest osobą PEP, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej.
Odejście ze stanowiska nie zamyka sprawy od razu. Przez co najmniej 12 miesięcy instytucja nadal bierze to ryzyko pod uwagę.
Przykład
Biuro rachunkowe przyjmuje nowego klienta, spółkę z o.o. W zarządzie siedzi poseł na Sejm RP. Biuro jest instytucją obowiązaną, więc zapisuje wynik sprawdzenia, uzyskuje zgodę osoby odpowiedzialnej za AML i pyta o źródło środków wniesionych do spółki. Współpraca jest możliwa, tylko lepiej udokumentowana.
Najczęstsze pytania
Czy współpraca z osobą PEP jest zakazana?
Nie. Instytucja obowiązana stosuje wtedy wzmożone środki: akceptację kadry kierowniczej wyższego szczebla, ustalenie źródła majątku i intensywniejszy monitoring (art. 46 ust. 2 ustawy AML). Zamrożenie majątku i zakaz udostępniania środków dotyczą osób z list sankcyjnych, a nie PEP.
Jak długo ktoś jest PEP po odejściu ze stanowiska?
Ustawa każe stosować środki uwzględniające ryzyko co najmniej przez 12 miesięcy od zakończenia pełnienia funkcji, a dalej do czasu, aż instytucja ustali, że wyższe ryzyko już nie występuje (art. 46 ust. 5).
Hasło ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej ani podatkowej. Stan prawny na dzień:
Więcej na blogu
Powiązane pojęcia