Ocena ryzyka AML
Ocena ryzyka AML to rozpoznanie i udokumentowanie, jak duże ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu wiąże się z danym klientem albo transakcją.
Dwie oceny ryzyka
Ustawa AML wymaga dwóch rzeczy. Instytucja obowiązana sporządza ocenę ryzyka dla całej swojej działalności i aktualizuje ją co najmniej raz na dwa lata. Druga ocena dotyczy każdego klienta: instytucja rozpoznaje ryzyko związane z relacją albo transakcją okazjonalną, ocenia jego poziom i to dokumentuje. To hasło dotyczy przede wszystkim tej drugiej.
Jakie czynniki brać pod uwagę
Ustawa wymienia rodzaj klienta, obszar geograficzny, przeznaczenie rachunku, rodzaj produktów i kanałów dystrybucji, wartość transakcji oraz cel, regularność i czas trwania współpracy. Wyższe ryzyko mogą wskazywać na przykład nietypowo złożona struktura własności, dużo gotówki w obrocie albo powiązania z państwem trzecim wysokiego ryzyka.
Od wyniku zależy intensywność środków bezpieczeństwa finansowego. Niskie ryzyko pozwala na uproszczone środki, wysokie wymaga wzmożonych.
Przykład
Biuro rachunkowe prowadzi prostą skalę: niskie, średnie, wysokie. Lokalna firma remontowa z polskimi wspólnikami i rozliczeniami przelewem dostaje ryzyko niskie i weryfikację raz w roku. Spółka handlująca elektroniką z zagranicznym udziałowcem i częstymi wpłatami gotówki dostaje ryzyko wysokie, częstszą kontrolę i pytanie o źródło środków.
Hasło ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej ani podatkowej. Stan prawny na dzień:
Więcej na blogu
Powiązane pojęcia